Dat land bestaat hier precies alleen uit postkaarten.

Daarna even plonsen in een adembenemend decor.

Een educatief moment: om u een idee te geven hoe groot het hart van een walvis is hadden ze in het museum een plastieken model staan... in de speelhoek voor de kinderen. 't Is eens wat anders dan een schommel.

Nog een mooie om het af te leren.

Kristien had meer geluk want toen zij ging werd de walvis vergezeld door enkele dolfijnen.

Le moment suprème of zoiets!

Een half dagje op zee in Kaikura. Ik wou toch eens in het echt walvissen zien en samen met een horde touristi hebben we toch geluk gehad. Ik wou ook eens zwemmen met dolfijnen maar dat feest op het Noordereiland ging niet door want ik was er wel maar de dolfijnen nog niet. Daarna had ik er geen zin meer in. Van walvissen krijg je niet zoveel te zien, hun rug die boven de zeespiegel komt en als ze gann duiken naar diepere oorden krijg je hun staartvin te zien en dan zijn ze weg voor heel lang.