En rakelings scheren langs de pieken van het hooggebergte. Zaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaalig!

... terug het vliegtuig in weer naar onze mobilhome. Campervan zeggen ze hier. Onderweg kregen we van de piloot sightseeing informatie over bergen en valleien. Van Edoras tot de valleien van Rohan.

Nog een laatste blik op de Sound en dan...

De twee witte stipjes zijn redelijk grote boten voor een paar honderd passagiers. De kliffen van de Sound gaan soms loodrecht naar beneden. Rechtopstaande wanden van soms 900 meter. Een toeristisch hoogtepunt maar hoedanook, het blijft indrukwekkend. Blij dat we het onder relatieve omstandigheden gezien hebben.

De Milford Sound is 15 km lang en mondt uit in de Tasman Sea. Door de wolken heerste er een aparte sfeer in de Sound en de regengoden waren ons eens te meer gunstig gezind. Dit zou het meest regenachtig gebied ter wereld moeten zijn. We konden zelfs de toppen zien.

In plaats van altijd naar boven te moeten kijken vanuit de wagen konden we nu eens naar beneden kijken naar het land van Middle Earth.

Eindelijk naar Milford Sound. We hebben een vliegtuig met piloot gecharterd want anders kostte ons dat 4 dagen rijden en 4 dagen gezeur. We hebben maar voor twee moeten betalen... omdat we de kinderen op onze schoot konden nemen en het geen extra stoelen kostte! Zo hebben we nog nooit gevlogen.