Tweemaal pech

Net voor we Auckland verlieten heeft mijn GSM het laten afweten. Eerst schakelde hij over op het net van 2 degrees en dan ging alles vlot. Daarna om welke reden ook schakelde hij over naar Vodafone en die plaatste er een nieuwe screensaver op die alles uitblankte waarbij ik niks meer kon zien. Ik kan dus mijn GSM niet meer gebruiken.

Ook de DVD speler in de mobilhome kan niet gebruikt worden omdat de DVD’s die we van thuis meegebracht hebben op een andere frekwentie gesampeld zijn of zoiets. Ik herinner het mij van toen we nog door zuid-oost Azië trokken dat de (spotgoeikope) DVD’s die je daar kon kopen ook niet thuis kon afspelen. Dat was nog te begrijpen want een DVD kost daar maar een fractie van wat hij in Europa kost. Dus nog een geluk dat we op het allerlaatste moment beslist hebben om toch maar onze laptop mee te brengen.

Internet is hier peperduur. In sommige koffieshops (neen, niet die van de cannabis) wordt soms gratis wifi aangeboden maar als het te betalen valt dan kost zoiets €2 per half uur. Niet mis. Daarom dat iedereen hier alles off line monteert… euh voorbereidt en de internettijd enkel gebruikt om alles te uploaden wat dan nog ellenlang duurt.

De reis: we zijn vandaag naar Kerikeri gereden. De meeste plaatsnamen zijn hier Polynesisch en dat geeft een raar gevoel omdat alles er zo Brits uitziet. De Maories zien er wel Polynesisch uit zoals de mensen die we lang geleden ontmoetten op Paaseiland. Ook het landschap op het Noordeiland kon zo uit Schtotland komen. Verdomme moeten we daarvoor naar de andere kant van de wereld komen?

We hebben met de kinderen een redelijke boswandeling gemaakt en de uitzonderlijk vegetatie maakte het wel heel speciaal. De gigantische boomvarens gaven er een Jurassic tintje aan. En daarna weer rijden, rijden, rijden. Een geluk dat we in Kerikeri twee dagen kunnen blijven staan. Morgen gaat Kristien duiken en ben ik een dagje alleen met de kids.